Boxaði burt 61 kg!

Símon Þorkell Símonarson Olsen hefur náð þeim ótrúlega árangri að missa rúmlega 60 kg á einu ári! Hann fór úr 138 kg í um 77 kg. Símon hefur ekki aðeins lést og komist í frábært form, heldur finnur hann fyrir auknu sjálfstrausti og meiri vellíðan.

„Þegar ég var lítill var ég í eðlilegri þyngd, en hef alltaf verið frekar hávaxinn. Ég stundaði íþróttir og hafði gaman af því. Ég æfði til að mynda tækvandó í rúm þrjú ár. Árið 2001 þegar ég var á níunda ári verð ég svo fyrir því áfalli að pabbi minn deyr úr heilaæxli og upp úr því fer ég að missa áhugan á því að stunda íþróttir. Ég varð einnig fyrir meiðslum á úlnlið og því hætti ég alfarið að stunda íþróttir.

Ég fer að þyngjast mikið jafnt og þétt en árið 2006 næ ég samt að komast aftur í kjörþyngd. Árið 2007 verð ég svo fyrir öðru áfalli og fer að þyngjast enn á ný. Þegar ég var sem þyngstur var ég 138 kg.

Ég byrjaði að æfa box hjá Hnefaleikastöðinni janúar 2010, en ég hafði ekki stundað neinar íþróttir í þó nokkurn tíma vegna meiðslanna á únlið. Þegar ég byrjaði að æfa box var ég 130 kg, en mér tekst að koma mér niður í 117 kíló. Það var síðan um veturinn 2010 sem ég slasa mig á ökkla og þarf að taka mér pásu frá boxinu og skóla íþróttum. Það er þá sem ég fer þá upp í 138 kíló. Mataræðið mitt á þeim tíma var yfirleitt 1 til 2 máltíðir á dag, en var það yfirleitt næringarlítil fæða eins og samloka, pasta eða pizza. Það voru margir dagar sem maður borðaði bara kvöldmat.

Í mars 2011 þá er ég hinsvegar búin að fá mig fullsaddann af því ástandi sem ég var komin í og langar ekkert meira en að koma mér úr því. Ég byrja á að breyta mataræðinu alveg, sleppi út öllum sykri og öllu hvítu hveiti. Ég fer og les mér til um hvað ég eigi að borða og hvenær, hvað er hollt að borða og hversvegna. Ég byrja að taka lýsi, vítamín og steinefni á hverjum degi og set mér það markmið að borða 4 sinnum á dag eða oftar. Ég missi alveg 12 kg á því að breyta mataræðinu mínu.

Það er svo í júní 2011 sem það gefst aftur tími til þess að fara að æfa boxið hjá Villa eftir hrikalega erfiða mánuði, heima fyrir og í skóla. Á því tímabili leið mér mjög illa, vegna heimilisástands, yfir veikindum og vandamálum í fjölskyldu sem voru búin að vera að herja á undanfarin ár en náðu hámarki í lok vorannar 2011. Ég fann einnig fyrir vanlíðan í skóla þar sem að maður varð fyrir einelti í skólanum. Ég var auðvelt skotmark þar sem að maður svaraði ekki fyrir sig. Það var að búið að brjóta niður sjálfstraustið hjá manni undanfarin ár og var það orðið að engu. Mér fannst ég þá eiga þetta skilið ég þorði ekki að svara fyrir mig af hræðslu við það að ég myndi vekja meiri athygli af mér. Mig langaði bara til þess að hverfa og verða ósýnilegur og þurfa ekki að takast á við hið daglega líf. Ég vildi bara að fólk myndi bara láta mig í friði. Þar sem mér leið svona illa þá var ég búinn að einangra mig frá þeim vinum sem ég átti úr grunnskóla og hafði ekki verið að eignast neina nýja vini í menntaskóla. Þetta var gríðarlega erfiður tími. Þetta sama sumar og ég byrja í boxinu fæ ég vinnu á vegum ÍTR við skipulagningu á viðburðum fyrir jafnaldra, þá með 14 öðrum krökkum. Þar voru allir rosalega skemmtilegir og komu almennilega fram við mann. í fyrsta skipti í mjög langan tíma þá leið mér vel, en mér fer að líða rosalega vel andlega þetta sumar, þá í boxinu og vinnunni. Ég æfi allan júní mánuð í boxinu og fer svo í einkaþjálfun til Sigga hjá Hnefaleikastöðinni í júlí.Í lok ágúst hafði ég misst 16 kg á tveimur mánuðum, 28 kg í heildina frá mars mánuði.

Um haustið byrjar svo skólinn aftur og ekki gefst lengur tími fyrir einkaþjálfun á morgnana. Ég skrái mig því í áfanga í Borgarholtsskóla sem heitir 3B2, Þjálfun Heilsa og Vellíðan, sem er þol og styktar áfangi 2svar sinnum í viku á morgnana. Það var síðan einnig lagt fullt kapp á það að mæta á allar box æfingar sem ég komst á, en það eru tímar alla virka daga og styrktartími á laugardögum. Í lok haust annar var ég kominn niður í 92 kíló og hafði þá mist 18 kíló á þessari önn, 46 kíló allt í allt og var bara 5 kílóum frá „kjörþyngd“.

Þegar vorönnin byrjar þá er fituprósentan hjá mér 11,8% og ég orðin 88 kg og búin að missa 50 kíló, enda verið duglegur að mæta á boxæfingar í jólafríinu og fitnessboxæfingar í byrjun janúar. Þessa önn skrái ég mig aftur í 3B2 og ég næ markmiði mínu að vera hækkaður uppí keppnishóp í boxinu. Í lok febrúar byrja ég einnig að æfa körfubolta með unglinga og drengjaflokk fjölnis. Þegar að ég byrja að æfa körfu þá ríkur brennslan upp, enda farin að mæta á 11 æfingar á viku. Ég fer að þurfa að borða 6-7 sinnum á dag. Í lok mars 2012, um einu ári frá því ég byrjaði að taka mig á þá er ég orðin 77 kíló með 6,6 % fituprósentu og heilum 61 kílóum léttari.

Í dag er ég í betra formi en ég hef nokkurn tíma verið í. Í september 2010 þá tek ég þolpróf í skólanum og næ þá að hlaupa 1,2 km á 12 mínútum, en í lok mars 2012 þá næ ég að hlaupa 3,08 km á 12 mínútum. Mér líður ekki bara vel líkamlega. Ég verð ekki lengur fyrir aðkasti í skólanum. Ég hef gert mér grein fyrir því að ég skipti jafn miklu máli og hver önnur manneskja. Ég hef nákvæmlega sama tilverurétt og aðrir. Ég hef lært að hunsa niðurrífandi athugasemdir sem maður fékk/fær að heyra frá ákveðnum aðila. Í dag hef ég trú á sjálfum mér. Ef ég ætla mér eitthvað þá geri ég það, ég ætla ekki lengur að hlusta á hvað ég „get ekki“gert, af því að ég get gert allt! Eina sem ég þarf að gera er að leggja mig fram við það og æfa mig í því.“

Halldór er búinn að missa um 40 kg!

Halldór byrjaði að taka sig á árið 2010 og á einu ári hefur hann náð að fara úr 120 kg í undir 80 kg! Hér lýsir hann sögu sinni

Ég var alltaf grannur og í góðu formi sem barn. Svo skyldu foreldrarnir, pabbi veiktist og stöðugleikinn hrundi undan öllum systkinahópnum. Mamma flutti svo með okkur til Noregs. Það að koma sem nýr úr öðru landi inn í litla norska sveit, og þar að auki með brenglaða félagsfærni, kallaði á mikið einelti, og ekki batnaði það þegar mamma fékk leigt hús uppi á fjalli og inni í skógi. En eitthvað hrundi á hamingjuhliðina og maður fór að éta úr hófi, og mikið brauð og ódýrar, slæmar hitaeiningar, enda ódýrt norskt mataræði léleg orka. Þannig að maður varð einn af þessum unglingum sem blés út, bókstaflega. Svo liðu árin og loks kom maður til Íslands aftur. Maður fór að leggja aðeins af þegar stærstu breytingar unglingsáranna voru liðnar en alltaf var maður rokkandi upp og niður í þyngd og aldrei minna en 20 kílóum of þungur. Svo fór maður að vinna myrkranna á milli til að reyna að eiga efni á að gera eitthvað í lífinu, og þá mest við atvinnuakstur, s.s. kyrrstaða og streituálag. Svo fór ég aftur á millilandaflakk 2009 og veturinn 2010, eftir Franskt, Danskt og Norskt mataræði, og litla iðju, var ég orðinn tæplega 120 kílóa bolti og löngu hætt að lítast á blikuna, nú var loksins og þó ekki fyrr væri, komið nóg!

Við vitum öll innst inni að þetta snýst allt um hreyfingu og flókna fæðu sem er ekki "fyrirfram melt" í verksmiðjunni fyrir okkur, þannig að ég fór að lyfta með mági mínum, og þar sem hann var mikill hlaupari, ákvað ég að byrja að skokka. Kílómetrar fyrst, hraði svo, og áður en maður vissi, fór allt að fjúka og hraðinn jókst, og loksins tók maður fyrsta kvartmaraþonið í Norsku sveitinni bakaður í 30 stiga sól.

Svo um sumarið fór maður að standa í stað og þá ákvað ég að breyta um æfingarform til að "sjokkera" líkamann. og þá, kominn aftur til Íslands, fór ég að lyfta með bróður mínum og synda nokkra km í einu reglulega. Það var svo hann sem benti mér á að prófa fitnessbox, enda þekkir hann boxheiminn vel, fyrrum Íslandsmeistarinn. Við hringdum því í gamlan kunningja frá hans keppnisárum, Villa, og fórum í prufutíma í Hnefaleikastöðinni. Eftir það var ekki aftur snúið hjá þá 96-98 kílóa mér. Ég tók mér bara tíma og keypti fyrsta mánaðarkortið. Ég mætti alla daga, svo loks 2 æfingar á dag. Síðan fór ég að taka byrjendaboxæfingar á þriðjudögum og fimmtudögum, s.s. tvöfaldar æfingar á þeim dögum.

Ég notaði líka Hydroxycut Hardcore með þessu til að vera viss um að leggja af en eftir að maður hefur pásað sig á því, þá sér maður að það er lítil auka prósenta... æfingarnar eru aðal, og þegar maður æfir mikið, þá fær maður cravings í mataræði sem hentar. Því maður finnur fyrir lélegri næringu sem minnkar frammistöðuna, svo maður kemst ekkert upp með sukkið. Ég setti mér það markmið í desember að halda mér bara við í stöðugri þyngd og mæta bara á allar æfingar sem voru í boði í kringum hátíðir og þá tolldi maður í 85-86kg. svo tók ég trukkið í byrjendaboxinu eftir hátíðir og smá fitness með.

Það er furðulegt hvað þessi samsetning æfinga er einhvern veginn fullkomin fyrir líkamann: High Intensity Interval training, þrek og styrktar samsetningar og svo þetta að taka höggum á spennta vöðva, það er bara eins og að lyfta, vöðvarnir skemmast smá í hnjaskinu og líkaminn er stöðugt að nota orku í að endurbyggja sig. En núna, ári seinna, er kallinn bara í þrusuformi og rokkandi milli 78,eitthvað og 81,eitthvað í þyngd og allar línur líkamans að mótast, húð að ganga tilbaka og íþróttamennskan komin til að vera. Þetta snýst allt um vinnuna, vera til í að pína sig smá og ekki beila í vælinu... og allt þetta með að geta ekki hitt, geta ekki þetta... þetta eru afsakanirnar sem maður notar til að ljúga að sjálfum sér, byrja í dag bara! Svo er mikilvægt að hafa hvetjandi félagsskap og góða leiðsögn þjálfara og reyndari manna. Það er stærsti munurinn á stórum geymi eins og í flestum stórum líkamsræktarstöðvum og svona bræðralagsfélagsskap í toppíþróttafélagi eins og Hnefaleikastöðin er. Við erum öll samferðarmenn í þessu ferðalagi, bara á misjöfnum stöðum, en allir eru tilbúnir að haldast í hendur upp þessa fjallshlíð. Ég á því öllum mínum boxkunningjum heilmikið að þakka, sem og öðrum sem hafa hvatt mig á þessari leið, og héðan í frá, fær ekkert stoppað mig!

kv, Halldór
 

Hefur misst 26 kíló!!!

Daníel byrjaði í fitness boxinu 26. ágúst. 2007 og hefur náð þeim frábæra árangri að fara úr 112 kg niður í 86 kg á þremur mánuðum.. semsagt hann er búin að brenna af 26 kg!!.. En Daníel er 1,94 á hæð

þegar ég byrjaði var ég með hugarfarið fast á að ná árangri og þ.a.l. varð
ég að breyta mataræðinu.
Áður hafði ég verið í algjöru jukki, þó það hafi ekki
verið gos og sælgæti nema 1x í viku, þá var það svo mikið
eins og kex, djús o.fl. sem maður setti ofan í sig í miklum mæli) og ekkert hugsað um tímann sem leið á milli 'máltíða' því ég var nánast alltaf að narta í eitthvað.

Í prógramminu hef ég samt
verið að fá mér óhollustu (nammi) 1x í viku og þá á laugardögum, ekkert mikið
en smá.

Mikilvægt atriði er að ég mætti nánast í hvern einasta fitness box tíma, en frá því að ég byrjaði í ágúst 2007 og þar til nú hef ég einungis misst út 2 tíma. Enda var ég með mín markmið og vissi að það þýddi enga leti eða aumingjaskap til þess að ná þeim ;).

Það sem hvatti mig áfram á allar æfingarnar var löngun mín í að léttast en þó einnig hve gífurlega skemmtilegar æfingarnar geta verið, og það er sagt í fullustu alvöru. Ég bjóst við að þetta yrði kvöl og pína áður en ég byrjaði en eftir því sem æfingunum fjölgaði urðu þær ómissandi þáttur í daglega amstrinu,
eitthvað sem maður einfaldlega gat ekki sleppt. Það var bara eitthvað svo venjulegt að mæta á þær, jafn venjulegt og að sofa!:)
Síðan er þetta allt saman spurning um jákvætt hugarfar vil ég meina.

kv, Danni

Til að fá að vita meira um námskeiðin okkar klikkið á linkinn hér fyrir neðan